Tags

, , ,

Naast zelf maken hadden modeliefhebsters in de DDR nog een andere optie: importeren uit het westen. In 1965 schreef Siegrun J. aan de redactie van het modeblad Sibylle dat zij een beha uit West-Duitsland kon krijgen, maar dat liever niet deed ‘omdat ze zichzelf zo voor gek zette’.  Deze brief werd niet in het blad geplaatst, waarschijnlijk om politieke redenen. De SED probeerde immers elke invloed uit het westen uit te bannen. De brief toont ook de schaamte van de lezeres:  zij woonde in een land waar niet eens een fatsoenlijke beha te krijgen was, iets wat toch een must have is voor iedere vrouw. (Al was het maar omdat je door een goede beha 5 kilo lichter lijkt.)

Siegrun J. was niet de enige die de westerse kledij beter vond: Gerlinde M. stuurde na een hopeloze zoektocht naar lange mannensokken, vrouwenpanty’s en warm kinderondergoed een brief naar het ministerie van Handel. Zij vroeg zich af of het echt nodig was dat er smeekbedes naar het westen gestuurd werden: moest men zichzelf (letterlijk en figuurlijk) nu zo blootgeven?

Kennelijk wel, aangezien de planeconomie in de DDR de vrouwen niet kon voorzien van de spullen die zij nodig hadden.

 

Advertenties