Tags

, , , , , , , , , , , , , , ,

Afgelopen zaterdag kwam een vriendin van mij op bezoek in Amsterdam vanuit het verre zuiden. Aangezien ik nog een mooie tas zoek en zij ook van mode houdt, besloten we om een bezoekje te brengen aan Tassenmuseum Hendrikje.

In dit prachtige museum aan de Herengracht wordt 500 jaar aan tassengeschiedenis tentoongesteld. Het museum zit in een oud grachtenpand uit 1664 en is prachtig ingericht met o.a. diverse stijlkamers. (Alleen hierom zou je al een kijkje moeten nemen.)

Maar in een museum draait het uiteraard ook om de collectie. Dat zat hier wel snor: het museum heeft topstukken in huis. Hendrikje Ivo (1936) begon als antiquair met de verzameling. Haar eerste verzamelobject was een leren tasje uit Duitsland met een dekplaat van schildpad en ingelegd met parelmoer. Hieruit groeide uiteindelijk een prachtig museum dat de geschiedenis van de tas toont.

Links: de tas waarmee het allemaal begon (Duitsland, 1820-1830). Rechts: tas van slangenleer met ivoren plaat (Duitsland, 1920-1930)

 

De tentoonstelling begint vanaf de 16e eeuw (met o.a. zeer zeldzame beugeltassen) en eindigt in de 20ste eeuw met klassiekers als de Kelly Bag (Hermès) en de Saddle Bag van Dior. Mijn persoonlijke favorieten waren de kralentasjes en ijzeren tasjes uit de 19e eeuw: de ekster in mij werd er helemaal gelukkig van.

Links: Bruidsbuidel van sablé-kralen (Frankrijk, 18e eeuw). Rechts: geitenleren tas met beugel (Frankrijk, 16e eeuw)

In dit artikel van Sigrid Ivo (de huidige directeur van het museum) kunt u meer lezen over de geschiedenis van de tas. Wat ik persoonlijk leuk vind, is hoe je ontwikkelingen als de Industriële revolutie en de opkomst van toerisme terug ziet in de tassenmode. De Industriële revolutie kende bijvoorbeeld de introductie van nieuwe materialen als papier-maché, ijzer en geslepen staal en door de romantiek en door de steeds toenemende reismogelijkheden ontstond een assortiment aan tassen voor de moderne reiziger. De kleine handbagage voor in de trein was de ware voorloper van de moderne handtas van de vrouw.

Kortom: de collectie is zeker de moeite waard om te bekijken. Ik kan werkelijk maar 1 argument bedenken om er niet heen te gaan: je wordt er ontzettend hebberig van. Maar na afloop kun je die hebzucht stillen in de winkel die bij het museum hoort. En anders genieten van de koffietafel in het prachtige café of de tuin. Want zelfs de koekjes zijn een lust voor het oog.

Advertenties