Tags

, , , , , , , , , ,

Eerder schreef ik dat ik wel eens vintage koop op bijvoorbeeld het Waterlooplein, bij Laura Dols of Giensch. Maar online kun je ook leuke koopjes scoren.

Via marktplaats tikte ik een prachtige, turquoise Louis Féraud-jurk op de kop. Hoewel de foto’s vaag waren, wist ik genoeg van het merk (met dank aan Tess van Fifties Darling) en de maatvoering om te kunnen zien dat dit een mooi exemplaar was dat waarschijnlijk goed zou staan. Bovendien is turquoise ook nog eens mijn lievelingskleur: dat kon niet mis gaan.

Ontwerp van Louis Féraud

De aankoop ervan maakte me wel nieuwsgierig naar de geschiedenis van het merk, dus pakte ik mijn modeboek van 1900-1999 van modejournaliste Charlotte Seeling (editor) erbij. Féraud heeft in dit boek gelukkig ook een plaatsje gekregen.

In de jaren ’50 opende Louis samen met zijn eerste vrouw een boetiek in Cannes. In 1955 presenteerde hij zijn eerste haute-couture collectie, geïnspireerd door de felle, mediterrane kleuren uit zijn geboortestreek en zijn voorliefde voor Spanje en India. Férauds kleding onderscheidde zich door zijn jeugdige frisheid met bloemdessins en met ruches afgezette decolletés. De toen gebruikelijke Parijse  couture was erg chique en werd gedomineerd door Christian Dior en vele variaties van de New Look.

Parijse couture van Dior uit de jaren ’50

De mode van Féraud stak hier schril bij af, en vele dames haalden dan ook hun neus op voor deze kleding. Eén beroemde klant echter niet: filmster Brigitte Bardot kocht een jurk bij Louis voor het filmfestival in Cannes en maakte de ontwerper daarmee in één klap bekend. Féraud kreeg opdrachten voor Hollywoodfilms (o.a. En cas de malheur met Brigitte Bardot en Jean Gabin) en was ook geliefd onder sterren als Liz Taylor, Grace Kelly, Kim Novak en Ingrid Bergmann.

Brigitte Bardot en Jean Gabin in ontwerpen van Féraud in En cas de malheur

Féraud stond bekend om zijn adoratie voor vrouwen, en zijn ontwerpen waren dan ook erg vrouwelijk en elegant. Maar hoewel Féraud dus wel een specifieke stijl had, moet er wel gezegd worden dat hij met zijn tijd meeging: in de jaren ’60 waren bijvoorbeeld de mod-stijl en de invloeden van Mary Quant terug te zien in zijn ontwerpen. Ook zijn woonsituatie had invloed: Louis maakte verre reizen en kocht uiteindelijk een landgoed in Zuid-Amerika. De exotische invloeden misten hun uitwerking niet- in 1968 lanceerde hij bijvoorbeeld een kleurrijke Mexico-collectie.

Mexico-collectie van Féraud. Afbeelding is afkomstig van http://catwalkthreads.wordpress.com.

Vanaf de late jaren ’70 en jaren ’80 trok Féraud de IJslandse ontwerpster Helga Bjornsson aan: haar ontwerpen waren meer theatraal en innovatief. Tot in de jaren ’90 zou zij de hoofdontwerper van het merk blijven.

Ontwerp van Helga Bjornsson

Louis was een geliefd ontwerper en heeft vele prijzen gewonnen, o.a. de Golden Thimble Award in 1978 en 1984. In 1995 werd Féraud tot Officier of the Legion of Honor  benoemd door de Franse president voor zijn bijdrage in de modewereld.  Vandaag de dag is het merk nog springlevend: na een ‘verjongingskuur’ vanaf 2001 weer up and coming. In 2007 werd er bijvoorbeeld een nieuwe vestiging geopend op Madison Avenue.  Maar ook vintage-liefhebbers kennen het merk: stylist Tess Doeve bezit bijvoorbeeld een prachtige trenchcoat, en op Ebay worden hoge prijzen gevraagd voor Féraud-kleding. Begrijpelijk, want zijn kleding is prachtig. Zo ook de jurk die ik onlangs kocht: mooie kleur, mooi model en met prachtige details. Helaas weet ik niet precies uit welke tijd hij komt- er valt over te speculeren. Er zit geen waslabel in, dus zou het uit de jaren ’50 kunnen stammen, maar daarentegen is de jurk wel in Duitsland gemaakt: dat zou kunnen zijn in de periode van samenwerking met het label Fink in de jaren ’70. Maar sowieso: ik vind hem prachtig. Daar ga ik nog veel plezier van hebben.

Advertenties